Iako
mnogo ne liči na kesegu, poistovećuju je s njom zbog površnog zapažanja pojedinih
detalja. Buborak, na primer, ima dužu glavu i izuzetno izdužen nos poput skobalja,
pa se događa kod  onih koji to zapaze, da naprave ponovo grešku, jer ga smatraju
skobaljem. I jedni i drugi, kao što vidite, greše samo zato što ne znaju da
postoji posebna vrsta ribe koja ima i svoje naučno i narodno ime.Pripada beloj
ribi šaranskog roda, modrih leđa i belog trbuha. Grudne i trbušne peraje su
narandžaste, a ostale sivkaste.
Tipična
je riba tekućih voda, ali se sve više prilagođava životu u stajaćim vodama.
Mresti se na kamenitom dnu od aprila do juna, a tada po leđima dobije prljavosrvrnkaste
tonove. Ženka položi i do 300.000 komada ikre. Mlađ buborka najradije odlazi
u brakične vode. U našim vodama jedva da dostigne dužinu od 28cm i težinu
od 400g. U severnijim vodama, kako tvrde stručnjaci, može da naraste do 40cm
dužine i 3kg težine. Cenjen kao sportska riba, ali mu je meso „armirano“ mnoštvom
sitnih kostiju. Pribor i mamci kao za kesegu.
Na brzacima je valja uporno prihranjivati lopticama od hleba i crvića nekoliko
metara iznad mesta ribolova (kao za skobaklja) i loviti uz upotrebu plovka
– na vožnju, najbolje teleskop štapom bez mašine. Fini pribor sa najlonom
0.10-0.12, udice 18-16 sa dva ili više crvića, iznad samog dna. U nekim prilikama
lovom „na vožnju“ radije uzima pahulje hleba no bilo koje druge mamce. Čim
prestane da uzima mamac nastavite sa prihranjivanjem. |